Свіцязь

Міцкевіч Адам
  • 0

Аннотация

Балада Калі навагрудскія ўбачыш прасторы, Ракітнік разгалісты, нізкі, — Каня супыні ля плужынскага бору, Каб глянуць на возера зблізку. Гушчар лесу пахне чаборам і мёдам, Жывіцы настоем смалістым. Там возера Свіцязь, як шыбіна люду, Ляжыць паміж дрэваў цяністых. Калі пад'язджаеш начною парою І станеш да возера тварам, — Мігцяць зоркі ў небе, мігцяць пад табою Мігціць там і месяцаў пара. Не знаеш, — з-пад ног, можа, гэта шкляная Ідзе аж да неба дарога Ці неба шкляное скляпенне схіляе Табе аж пад самыя ногі!

Отзывы

Свіцязь

Популярные книги