Матчын дар

Гарун Алесь
  • 10

Аннотация

1. Людзям Люблю і я скляпеньне зор, Люблю зямлі абшар, I роўны луг, і ўзгібы гор, I шум лясны, і гвар. Люблю жыцьцё, а ў ім людзей I кшталты іхніх душ, Люблю вянкі плясьці з надзей, — А не паэт. — Чаму ж?          Часамі праца ўдзень кіпіць, —          Цярплю і я прыгон, —          Аж косьць аб косьць ў плячу рыпіць…          Пачуеш ў сэрцы звон…          Ухопіш зык, за ім другі,          За тымі больш ідуць,          Зьліюцца ў шых даўгі-даўгі          І цэлы дзень гудуць.          Загасьне дзень, іду дамоў,          Кладуся спаць, — і ў ноч

Отзывы

Матчын дар

Популярные книги